Blogs,  Ervaring van ouders

Op de bank hangen

Stel, je zit gezellig met een vriendin koffie te drinken als je dochter op de rand van de bank komt hangen en ritmische bewegingen begint te maken met haar vagina tegen de bekleding. Haar gezicht loopt rood aan. Je kleurt zelf ook rood en lacht wat ongemakkelijk naar je vriendin. Ondertussen duw je je dochter van de bank af. ‘Ga maar lekker even met de knuffels spelen’, probeer je. Maar nog geen minuut later gebruikt je dochter de knuffel voor hetzelfde doel.

Peutermasturbatie. Ken jij het? Bovenstaande situatie overkwam een nicht van me, Anneloes. Haar vriendin had nooit eerder van het hele fenomeen gehoord. ‘Vind je dat niet erg dan?’ vroeg ze zacht aan Anneloes. ‘Dat ze daar al zo jong mee bezig is!’

Gelukkig wist Anneloes dat peutermasturbatie heel gewoon is en dat heel veel kinderen het doen. De meeste kinderen beginnen er rond hun 2e of 3e jaar mee en stoppen weer als ze zo’n 6 tot 8 jaar zijn. Het is geen seksuele handeling, maar meer te vergelijken met duimen. Het voelt prettig en veilig.

Kinderen ontdekken vaak toevallig dat hun penis (want jongens doen minstens zo vaak aan masturbatie) of vagina een lekker gevoel geeft. Soms doordat hun billen langs hun luier schuren, soms doordat ze aan hun penis zitten. Ze ontdekken dat het heerlijk voelt, doen het nog eens en voegen het toe als een manier van ontspannen.

‘… gebruikte ze haar knuffel voor hetzelfde doel.’

Toch had Anneloes best wel eens moeite met de masturbatie van haar dochter. Zoals kinderen duimen als ze even een momentje voor zichzelf nodig hebben, masturbeerde haar dochter op momenten dat ze emotioneel vol was. Letterlijk als een ontlading dus. Hoewel alle pedagogen zeiden dat het wel over ging en oké was, wilde Anneloes er meer mee.

Ze begon positief. ‘Als je met je handjes aan je vagina zit, voelt dat fijn, toch? Dat klopt hoor; er zit daar een speciaal plekje, die heeft mama ook. Maar weet je nog dat je billen privé zijn? Het is niet netjes om daar aan te zitten, als alle mensen dat kunnen zien. Zullen we afspreken dat je het niet doet als iemand het kan zien?’

Misschien voelt haar manier ongemakkelijk voor je. Misschien ben je opgevoed met de duidelijke instructie dat masturbatie fout is, ook bij een kind. Het mooie van de manier van Anneloes is dat zij het niet negatief inkleurt. Je billen, dat fijne gevoel is niet vies, het is niet slecht. Tegelijk maakt ze wel een begin met het aanleren van zelfbeheersing. En dat kan ieder kind gebruiken, ook als jij ze gaat leren dat je dit helemaal niet wilt.

Anneloes deed nog meer. De ene keer leidde ze haar dochter af, terwijl ze erkenning gaf. ‘Het is ook moeilijk om ermee te stoppen. Laten we samen iets leuks doen.’ Andere keren leerde ze haar om emoties op andere manieren te uiten. ‘Je wordt ook rustiger als je lekker onder een kleedje op de bank kruipt. Of misschien wil je even kleuren? Dat helpt ook.’

Uiteindelijk mailde ze mij. ‘Mensen zeggen wel eens dat masturbatie vies is bij kinderen. Of ze denken dat een kind dan al seksuele gedachten heeft. Misschien kun je erover schrijven?’ Ze sloot af met: ‘Ergens was dit ook een mooi moment om de seksuele opvoeding vorm te geven. Want ze mag best weten dat ze een fijn plekje heeft. Daar is niets vies of raars aan.’

Bedankt, Anneloes, voor het delen van jouw ervaring!

Please follow and like us:

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *